Povod za rat

U politički nesložnoj “slobodnoj Galiji” boravio je veliki broj plemena čija su nam imena poznata samo Cezarovim posredstvom. Ta plemena su bila ili čisto keltska, ili su u njima na vlasti bili keltski prvaci. Kraljevska vlast kod Kelta je u vreme Cezara već nestala ustupajući mesto aristokratskoj vladavini. Neka plemena, kao Edui, bila su saveznici Rima. Cela Galija je bila uvučena u vrtlog ranih seoba naroda, od kojih je jedna Cezaru dala izgovor za napad.

Helveti, koji su naseljavali današnju Švajcarsku došli su pod udarAriovista, za koga se veruje da je bio poglavica Sveva, tako da su se morali povući u pravcu Galije. Zbog toga su se 58. godine pre nove ere obratili Cezaru, kao tadašnjem rimskom upravitelju, jer su željeli preći preko rimske provincije koja je nosila naziv Narbonska Galija (lat. Gallia Narbonensis, današnja Provansa). Međutim, Cezar je ovo odbio i naredio da se izgradi zid koji bi Helvete sprečio u njihovom planu. Helveti su jednostavno zaobišli ovaj zid, pa i rimsku provinciju Narbonsku Galiju, ali je Cezar ipak okupio armiju uzevši i dve novoformirane legije iz Italije i stigao Helvete kod mesta Bibrakta, gdje ih je teško porazio i naterao na povratak.

Ovakav Cezarov postupak nije bio potpuno legitiman, jer je rimski zakon propisivao da vojska jedino može voditi opravdane ratove, dok je istovremeno Senat garantovao pomoć Eduima koji u tom trenutku, realno, nisu bili ugroženi. Međutim, Cezar je po svaku cenu želio svoju upravu nad ovim provincijama maksimalno da iskoristi kako bi povećao svoj ugled u Rimu, pa je tako kao objavu rata uzeo Ariovistovo naseljavanje u današnjem Alzasu, teritoriju koji je graničio sa Galijom, a koju je ovaj svevski poglavica na poklon dobio od jednog plemena, Sekvana, sa kojima je zajedno ratovao protiv Helveta. U svojim spisima Cezar je tvrdio da je Ariovist planirao pokoriti cijelu Galiju, pa je u ljeto 58. pre nove ere krenuo u rat. Ariovist je katastrofalno potučen i samo čudom se uspio spasiti.